هفته چهارم بهمن 87 - نمونه سوالات متوسطه کلیه رشته ها
سفارش تبلیغ
صبا ویژن
 
 
نمونه سوالات متوسطه کلیه رشته ها
 
 
 
»» خوبى و احسان

خوبى و احسان

احسان به مردم ویژگى‏اى است پسندیده که بارها قرآن کریم انسان‏ها را به انجامش ترغیب نموده است. خداوند متعال نیکوکاران را دوست دارد و آنها را به پاداشى عظیم مژده داده است. دست‏گیرى از مردم و کمک در حل مشکلات مادى ومعنوى آنها و شادکردن قلوب مؤمنین جلوه‏هایى از احسان است. نیکى به مردم خصلتى است ارزشمند که با ایمان به خدا موقعیتى را به وجود مى‏آورد که انسان با تکیه بر فضل پروردگار، با شور و علاقه، خوبى راترویج کند وباعشق و ایثار در برداشتن موانع از سر راه دیگران لذت آسوده زیستن را به کامشان گوارا کند. در پرتو احسان، عدالت اجتماعى و انصاف پدیدار مى‏گردد و فرمان قرآن کریم تحقق مى‏یابد: «انّ الله یامر بالعدل و الاحسان؛ خدا فرمان مى‏دهد به عدل و احسان.

از ثمرات احسان، رفع کدورت‏ها، حذف دشمنى‏ها و به وجود آوردن فضایى است که همه از احساس یک رنگى و همدلى لذت مى‏برند. این اندیشه که انسان در افق دیدش بندگان خدا را نیز جاى دهد، برخاسته از طبعى عالى و جوهره انسانى است که خداوند به بشر ارزانى داشته است. وقتى دردى از مسلمانان وجوان آدمى را بیدار مى‏کند و او را با آغوشى باز و نیرویى خستگى‏ناپذیر به مساعدت هم نوعان مى‏کشاند، انسانیت معنا مى‏یابد که:

     بنى آدم اعضاى یکدیگرند چو عضوى به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار

     که در آفرینش زیک گوهرند دگر عضوها را نماند قرار دگر عضوها را نماند قرار

کسانى که استطاعت دارند ولى در دستگیرى از مستمندى قدمى بر نداشته و کوچک‏ترین زحمتى را تقبل نمى‏کنند و حتى از اقداماتى که در این زمینه صورت مى‏گیرد ممانعت به عمل مى‏آورندافرادى فرومایه و بى احساسند که خداوند آنها را به عقوبت سخت مبتلا مى‏گرداند، زیرا خداوند همان گونه که خود با فضل و رحمت با مردم رفتار کرده از انسانها نیز خواسته تا با هم به نیکى برخورد کنند و فضل و بخشش را فراموش نکنند: «ولا تنسوا الفضل بینکم».

________________________________________

ادامه مطلب...

نوشته های دیگران ()
نویسنده متن فوق: » حسن hassan ( یکشنبه 87/11/27 :: ساعت 8:0 عصر )


»» خدمت رسانى

خدمت رسانى

در فرهنگ اسلام موضوع خدمت رسانى به مردم؛ خصوصاً صالحان و مؤمنان از جایگاه ویژه‏اى برخوردار است. اولیاى الهى همواره در خدمت به خلق پیش قدم بوده و به پیروان خویش سفارش نموده‏اند که در انجام این فریضه مهم که از عالى‏ترین درجات دیندارى است همت گماشته و در نفع رسانى به مردم ولو با خدمتى اندک از هیچ کوششى دریغ نورزند.

این عمل چندان با اهمیت است که پیامبر اکرم (ص) میزان محبوبیت نزد خدا را وابسته به آن دانسته و مى‏فرماید: بهترین مردم کسى است که براى دیگران سودمندتر باشد.

از دیگر وجوه خدمت به خلق، بُعدِ عبادى آن است، زیرا عبادت تنها به روزه گرفتن و نمازخواندن محدود نمى‏شود و چنان چه فکر، قلب و اعضا در خدمت حق باشند و اعمال خالصانه در راه رضاى خدا انجام پذیرد داشتن روحیه خدمت گذارى نیز زمینه ساز عبادت پروردگار است:

در آموزه‏هاى دینى خدمت به مردم وظیفه هر فرد مسلمان و جزء برنامه‏هاى اصلى پیامبران و اساس اخلاق اسلامى است. اهمیت این مطلب به حدى است که پیامبر اکرم (ص) کسانى را که با بى توجهى و غفلت از پذیرش این مسئولیت شانه خالى مى‏کنند، مسلمان نمى‏داند:«من اصبح لایهتم بامور المسلمین فلیس منهم و من سمع رجلا ینادى یا للمسلمین فلم یجبه فلیس بمسلم؛ کسى که در هر صبحگاه به امور مسلمین همت نگمارد و در اندیشه کارهاى آنان نباشد از آنها نیست و کسى که بشنود مردى فریاد مى‏زند و کمک مى‏طلبد و به او کمک نکند مسلمان نیست».

از آن جا که زندگى اجتماعى بر پایه ارتباطات سنجیده و در سایه خیرخواهى وعلاقه به هم نوع، پایه ریزى گردیده و بر اساس تعاون و خدمت به هم قوام مى‏یابد، لازم است افراد به فکر منفعت خویش نباشند ودر پى ارضاى غرایز شخصى قدم برندارند، بلکه به نفع دیگران نیز گام بردارند، درد آنها را درد خود دانسته و در درمانش بکوشند. چنین اندیشه مثبتى موجب مى‏شود تیرگى‏ها و مشکلات از آسمان زندگى انسان‏ها کنار رفته و درد دردمندان به داروى جانبخش طبیبان دوّار (خدمت گزاران) درمان شود و به مدد دست‏هاى تواناى آنها جامعه‏اى پیشرو، سالم و سربلند به وجود آید.

________________________________________

ادامه مطلب...

نوشته های دیگران ()
نویسنده متن فوق: » حسن hassan ( شنبه 87/11/26 :: ساعت 8:0 عصر )


»» آداب خدمت‏رسانى

آداب خدمت‏رسانى

توکّل

سامان یافتن کارها و نتیجه دادن آنها گذشته از تلاش و اخلاص، به توکل انسان به خداوند بستگى دارد. در امر خدمت رسانى، باید بر خداوند توکل کرد. پیامبر اکرم(ص) تفسیر توکل را از جبرئیل پرسید! جبرئیل فرمود:

معناى توکّل این است که انسان یقین کند به اینکه سود و زیان و بخشش و حرمان به دست مردم نیست و باید از آنها نا امید بود. اگر بنده‏اى به این مرتبه از معرفت برسد که جز براى خدا کارى انجام ندهد و جز او به کسى امیدوار نباشد و از غیر او نهراسد و به غیر خدا چشم طمع نداشته باشد، این همان توکل بر خداست.

حضرت على(ع) به امام حسن مجتبى(ع) فرمود:

در همه امور، نفس خود را به خدا پناهنده دار؛ زیرا در پرتو این پناهندگى، خود را به پناهگاهى مطمئن و نیرومند سپرده‏اى!

امام خمینى قدس سره مى‏فرماید:

تا دوست بود تو را گزندى نبود  تا اوست غبار چون و چندى نبود 

بگذار هر آنچه هست و او را بگزین  نیکوتر از این دو حرف، پندى نبود 

عبودیت و بندگى

ادبِ دیگر خدمت رسانى آن است که خدمت به خلق، انسان را غافل از خداى سبحان و مطیع شیطان نکند؛ در عین سودرسانى به خلق از خالق نبُرد. در متن مردم باشد و در محضر خدا. در خدمت مردم باشد و مطیع فرمان خدا. به قول سعدى:

فرمانبر خداى و نگهبان خلق باش  این هر دو قَرَن، اگر بگرفتى سکندرى 

سودرسانى به مردم، اگر با انگیزه الهى انجام گیرد، عبادت است؛ لیکن شرط است که خدمتگزار، براى عبودیت، انجام تکالیف شرعى و انس و خلوت با خدا بهترین ساعات شبانه‏روزش را اختصاص دهد و خدمت رسانى، او را