هفته چهارم فروردین88 - نمونه سوالات متوسطه کلیه رشته ها
سفارش تبلیغ
اخبار جدید
اخبار جدید
 
 
نمونه سوالات متوسطه کلیه رشته ها
 
 
 
»» خدمت گذاری در سیره معصومین

خدمت گذاری در سیره معصومین

از انبیاء و پیامبران که بگذریم، سیمای ائمه معصومین نیز آینة تمام نمای خداسالاری و مردمگراریی است .بگذارید از امیرالمومنین شروع کنیم. همو که مظهر فنای فی الله است و به خاطر قطع توجه از جسم و جسد تنها در نماز توانستند تیر را از پایشان بیرون آورند .قرآن کریم برای معرفی مجسمه تقوی، شجاعت، شهامت و جهاد فی سبیل الله،چهرة خدمت رسانی حضرت را به نمایش می گذارد.آنجا که به اتفاق شیعیان و عده ای از علمای اهل سنت این آیه در شانش نازل شد.

انّما ولیّکم الله و رسولُه و الذین امنو الذین یُقیمونَ الصلاة و یوتونَ الزّکاة و هم راکِعون.6

علی (ع) در معراج نماز خود ناله مستمند را می شنود و خاتم بخشی می کند و آیا این همان علی (ع) است که در نماز تیر از بیرون می آورند و نمی فهمند؟!چرا و چگونه ناله محروم و مسکین را در محراب عبادتش می شنود ؟!

قرآن برای معرفی و بیان مقام و منزلت اهل بیت بار دیگر به ایثار و احسان امیرالمومنین و فاطمه زهرا و امام حسن و امام حسین (ع) اشاره می کند و می فرماید:

و یطعمون الطعام علی حبّة مسکین و یتیماً و اسیراً...7

داستانی که بارها و بارها تکرار شده است. روزه ای نذری برای بهبود از بیماری امام حسن و امام حسین (ع) برپا شد و در خانه علی (ع) غذایی مگر چند گرده نان دست پخت فاطمه (ع) نبود. شب اول مسکین و در راه مانده، شب دوم یتیم و بی کس و شب سوم که مهم ترین شب عشق بازی و امتحان است، شدت گرسنگی از طرفی واز طرف دیگر استمداد اسیری که گویا مسلمان نیست، چرا که درمدینه اسیر کسی بود که در جنگ علیه کفار به اسارت مسلمانان در آمده است و مسلمان نیست، اینها همه یک حقیقت را می رساند و آن، اوج مردم داری و انسانیت و مهربانی است.

بارها قصة غصه های علی (ع) را شنیده ایم، قصه رسیدگی به محرومین و غصه محرومیت های ایشان را شنیده ایم و داستان کبودی دوش ائمه اطهار (ع) را که خود وظیفه یاری رساندن به هم نوعان را به عهده می گرفتند و در تاریکی های شب، با چهره ای ناشناس به فقیر کمک می کردند. آیا نبودند کسانی که با اشارت علی (ع) به یاری دیگران بشتابند؟ پس چرا او، خود بر دوشش قوت و غذا میگذارد؟ این سنتی دیرینه در خاندان نبوت است و ساهی پشت و کتف علامتی است که داستانش را تنها از انبان های نان و گندم می توان پرسید.

نشنیدهای که امام حسن (ع) می فرماید:وقتی بدن پدرم را غسل می دادیم، یاران حضرت در سجده گاه و پشت پدرم آثاری را دیدند. به من گفتند اثرسجده معلوم است، ولی آن چه در پشت آقا دیده می شود مربوط به چیست؟در این حال محمد بن حنیفه گفت:اگر پدرم زنده بود چیزی نمی گفتم،ولی اکنون که از دنیا رفته است شرح می دهم. پدرم هر روز یک یا چند مستمند را غذا می داد و شب ها پس از جدا کردن سهم خانواده خود،باقی مانده را در انبانی می گذشت. آن گاه پس ازبه خواب رفتن مردم انبان رابه دوش می گرفت و در کوچه های مدینه میان مستمندان آبرودار تقسیم می کرد.آنان حضرت را نمی شناختند و کسی جز من از این کار آگاه نبود،چون پدرم دوست داشت پنهان و با دوست خود صدقه دهد.

این ماجرا نه برای علی (ع) بلکه به هنگام دفن سیدالشهداء (ع) در زمان غسل امام سجاد (ع) و دیگر ائمه نو به چشم می خورد.

در روایت می خوانیم که امام سجاد (ع) شب ها پس از تاریک شدن هوا از جا برمی خواست و هر چه غذا در خانه بود در ظرفی قرار می داد و در حالی که صورت خود را پوشانیده بود در میان فقیران که منتظر او بودند تقسیم می کرد و نام حضرت را صاحب انبان می دانستند.8

آری، سیره فاطمه (ع) نیز جود و سخاء است که پدر بزرگوارش فرمود:

السخّی قریب من الله قریب من االناس قریب من الجنّة، بعید عن النار.9

 فاطمه ای که در شب عروسی می توانست با هزاران توجیه لباس عروسی خود را به سائل ندهد. شبی که نو عروسان موضوع محفل و مجلس اند و صدایی نمی شنوند تا چه رسد به صدای فقراء پس چرا فاطمه دخت پیامبر رحمت آن صدا را شنید؟

فاطمه ای که جابر بن عبدالله انصاری نقل می کند: با رسول خدا (ع) نماز را به پایان رسانده بودیم که ناگهان پیرمردی که آثار پیری و ضعف در چهر هاش هویدا بود رسید و گفت:

یا نبی الله أنا جائع الکبد فاطعمنی و عاری الجسد فاکسنی و فقیر فارشنی؟

ای پیغمبر خدا من گرسنه و عریان و بی چیزم کمکم کن.

و پیامبر(ع) فرمود:

ما اَجِدُ لَکَ شیئاً و لکن الدالٌ علی الخیر کفاعله، انْطِلَقِ الی منزل مَن یُحبُ الله و رسولُه و یُحبُّه الله و رسولُه، یوثرالله علی نَفسه انطلِقالی حجرةِ فاطمه؛ من چیزی که مشکل تور ا حل کند ندارم، ولی به خانه ای راهنمایی ات می کنم که دوستدار خدا و رسول خداست و خدا و رسول او دوستدارش می باشند و به بلال دستور دادند او را به خانه ای حضرت زهرا (س)که نزدیک محل زندگی پیامبر اکرم بود راهنمایی نماید.

حضرت فاطمه (س) طبق این نقل پوستی که حسن وحسین دو طفل عزیزش را بر آن می خوابانید به پیرمرد داد و پیرمرد با تعجب و از روی شکایت آن را خدمت پیغمبر برد و ابراز داشت که این پوست گرسنگی مرا جبران نمی کند و عماربن یاسر که در مجلس حضور داشت او را خرید و به پیرمرد داد. داستان طولانی است اما به برکت احسان و اعطاء فاطمه(ص) گرسنه ای سیر شد و عریانی پوشیده شد و فقیری غنی شد و بنده ای آزاد شد و پوست به حضرت زهرا(ص) بازگردانده شد10.

و یا جریانی که فرزند امام حسن (ع) از توجه مادرشان حضرت زهرا (س) به دیگران نقل می کند که در شب جمعه مادرم بر محراب عبادتش ایستاد و تا صبح به رکوع و سجده مشغول بود و پیوسته مومنین و مومنات را دعا می کرد و برای خود چیزی نمی خواست.

فَقُلْت لها یا اُمّا لمَ لاتَدعین لِنَفسِکَ کما تَدعینَ لغیرک؟ فَقالَتْ: یا بِنَیَّ الجارُ ثُمّ الدّار؛11 ای مادرم! چرا همانگونه که برای دیگران دعا می فرمایی برای خود درخواست نمی کنی؟

مظهر جود و احسان در پاسخ به فرزندشان فرمودند: ای فرزندم! نخست همسایگان و رفع نیازهای ایشان را باید از درگاه الهی خواست و سپس به خانه و خانواده پرداخت.

ابن عساکر در تاریخ خود از ابن هشام قناد روایت می کند که برای حسین(ع) از بصره کالا فرستاد و آن حضرت فی المجلس همه را به مردم و نیازمندان می بخشید.12

و روایت کرده است فقیری در شهر مدینه به در خانه