احسان - نمونه سوالات متوسطه کلیه رشته ها
سفارش تبلیغ
اخبار جدید
اخبار جدید
 
 
نمونه سوالات متوسطه کلیه رشته ها
 
 
 
»» احسان

احسان

مصدر باب افعال و به معنای نیکی کردن است. مشتقات ماده احسان در قرآن کریم همگی از باب افعال است، مانند «لا تعبدون الا الله و بالوالدین احساناً»

تنها در سه موضع از باب ثلاثی گرفته شده است. «و حسن اولیک رفیقاً»

دیگری «متکیین فیها علی الارائک نعم الثواب و حسنت مرتفقاً» و دیگر «خالدین فیها حسنت مستقراً و مقاماً»

احسان و دیگر واژه های هم ریشه آن بیش از 185 مرتبه در قرآن آمده است.محسن یعنی نیکوکار و محسنین نیکوکاران را گویند و محسنات به زنان نیکوکار اطلاق می شود که تنها یک بار در قرآن کریم به کار رفته است. «فبن الله اعدّ للمحسنات منکُنَّ اجراً عظیماً»

احتمال دارد از اسماء فاعلی که در قرآن به کار رفته است، معنای صفت مشبهه اراده شده باشد، چنان که از آیه «من أسلم وجههُ الله و هو محسن» و «انَّ الله یحبُّ المحسنین» برداشت می شود.

واژه احسان به عنوان صفت ارزشی انسان در روابط اجتماعی و در مورد دیگران معنا می دهد و نوعی خدمت رسانی محسوب می شود.

ب- ابرار

ریشه این ماده در قرآن کریم به سه معنا آمده است که به یک معنا برگشت می کند.

1- برّ به معنای خشکی است.

هو الّذی یُّسیِّرُکُم فی البرّ و البحر: او کسی است که شما را در خشکی و دریا راه می برد. برّ به این معنا اسم است.

2- برّ به معنای احسان کننده و نیکوکار است. قرآن می فرماید:

انّه هو ابرُّ الرحیم: حقّاً که او صاحب احسان وسیع و مهربان است. و مانند آیه دیگری که می فرماید:

و برّاً بالوالدتی و لم یجعلنی جبّاراً شقیّاً: مرا نسبت به مادرم نیکوکار گردانید و جبار و شقی نگردانید.

این واژه در آیه فوق به عنوان صفت استعمال می شود.

3- برّ به معنای نیکی و خوبی کردن است. قرآن می فرماید:

أتأمرون الناسَ بالبرِّ و تنسَونَ أنفسَکُم: آیا مردم را به نیکی دستور می دهید و خود را از یاد می برید؟

بنابراین کلمه برّ با مفهوم و معنای مورد نظر مصدر است.

اما گفته شد بازگشت همه مواد به یک معناست، چرا که راغب در مفردات می گوید:«برّ به معنای خشکی است و از این معنا توَسّع به نظر آمده است و به وسعت در خیر برّ گفته شده است. بنابراین معنای اصلی که خشکی است و به دلیل آنکه خشکی همراه با پهنه وسیع به ذهن می آید، به نیکی وسیع، برّ و به بسیار نیکی کننده، برّ گفته اند.»

در واژه نامه قرآن کریم، «ابرار» و «برره» به معنای نیکو کاران به کار رفته است که در آیاتی می خوانیم:

ان الابرار لفی نعیم: به درستی که نیکوکاران هر آینه در نعمت و بهشتند. یا در سوره عبس می فرماید:

بأیدی سَفَرتٍ کِرامٍ برَرتٍ.

به هر تقدیر در فرهنگ قرآن کلمه برّ در معنای گسترده ای به کار رفته است و یکی از مصادیق خدمت رسانی است.

ج- انفاق

به معنای خروج مال در راه خداست، اعم از اینکه واجب یا مستحب باشد.

ریشه این کلمه نفق ونفاق است که به معنای خروج یا تمام شدن می باشد. تفسیر شریف مجمع البیان در ذیل آیه 3 سوره بقره فرموده است: انفاق اخراج مال است و «انفق ماله » یعنی مال خویش را از ملکش خارج کرد. راغب در مفردات گوید:«نفق الشیء الی مضی نفد»، به مفهوم اینکه شیء رفت وتمام شد.

بنابراین انفاق را از آن جهت انفاق گویندکه انسان مال خویش را بدان وسیله از ملکش خارج می کند.

و ما تنفقوا مِن خیرٍ فاِنّ الله به علیمُ: آنچه از مال خویش در راه خدا خرج می کنید، خدا به آن دانا است.

انفاق از جمله مواردی است که قرآن و روایات بسیاری به آن تشویق کرده اند، و آن را از اسباب تعدیل ثروت و پر کننده شکاف های طبقاتی در جامعه می دانند.

د- ایثار

ایثار یعنی اختصاص دادن و اختیار کردن چیزی. کسی که ایثار می کند، در حقیقت دیگری را بر خود مقدم می دارد و چیزی را که ملک و مال خود می داند به او اختصاص می دهد و خود را مختار می داند.

ایثار و ترجیح دادن غیر بر خود، اگر از روی میل و رغبت باشد، صفت و خلقی پسندیده است واراز بی میلی و کراهت نشأت بگیرد، گر چه صفت نیکی برای شخص نمی باشد، لکن عملی صحیح و درست واقع شده است. به دلیل آنکه حقیقت انسان فطرتاً خیرات را دوست می دارد. از این رو قرآن کریم می فرماید:

و من یوقَ شحَّ نفسِه فَاولیکَ هم المفلحون: کسانی که از بخل حرص نفس خویش باز داشته شده اند، رستگارانند.

آیه نفرمود کسانی که بخل و حرص نداشته باشند رستگارانند. معلوم می شود ایثار و انفاق چه از روی میل و رغبت وچه چه از سر بی میلی و کراهت باد نتیجه اش رستگاری و سعادتمندی است.

ه- اکرام

اکرام مانند تکریم همواره در کتب لغت متعددی استعمال شده است.

مانند «أکرم فلاناً ای شرّفه» . در مفردات گفته است اکرام و تکریم آن است که به کسی نفع خالصی یا شیء شریفی رسانده شود و او را مورد تکریم قرار دهند.

این واژه در قرآن کریم از جمله صفات جمال و رحمت الهی آمده است، آنجا که می فرماید:

«و یبقی وجهُ ربِّکَ ذوالجلال و الاکرام».اکرام مقام افاضة دحمت و نعمت الهی به بندگان است و برای احسان ونیکوکاری به کار می رود. اگر چه لغت اکرام و تکریم در لسان عرف و عامة مردم بسیار رایج است، ولی در قرآن کریم عموماً این وصف برای ذات اقدس اله به کار رفته است.



نوشته های دیگران ()
نویسنده متن فوق: » حسن hassan ( پنج شنبه 88/2/3 :: ساعت 4:0 عصر )

»» لیست کل یادداشت های این وبلاگ

نمونه سوالات مطالعات اجتماعی سال اول متوسطه کلیه رشته ها
نمونه سوالات عربی 1 سال اول متوسطه کلیه رشته ها
نمونه سوالات زبان فارسی 1 سال اول متوسطه کلیه رشته ها
نمونه سوالات ادبیات فارسی 1 سال اول متوسطه کلیه رشته ها
نمونه سوالات علوم زیستی سال اول متوسطه کلیه رشته ها
نمونه سوالات زبان انگلیسی 1 سال اول متوسطه کلیه رشته ها
نمونه سوالات شیمی 1 سال اول متوسطه کلیه رشته ها
نمونه سوالات فیزیک 1 سال اول متوسطه کلیه رشته ها
نمونه سوالات ریاضی 1 سال اول متوسطه کلیه رشته ها
نمونه سوالات دین و زندگی سال اول متوسطه کلیه رشته ها